Duurzaam zakendoen? Kinderlijk eenvoudig!

We leren veel op school. Maar we leren ook heel veel af. Prinses Laurentien van Oranje is voorzitter van de Missing Chapter Foundation die kinderen van groepen 6,7 en 8 van de basisschool in contact brengt met Raden van Bestuur en directies. Doel van de foundation is om de kinderen samen met de grote mensen oplossingen te laten bedenken voor maatschappelijke uitdagingen. Zoals duurzaam omgaan met onze planeet. En dat leidt tot verrassende vindingen.


In 1979 wees de Britse rockband Supertramp ons er al op: “When I was young, it seemed that life was so wonderful, a miracle, it was beautiful, magical… But then they send me away to teach me how to be sensible, logical, responsible, practical.”



We leren veel op school. Maar we leren ook heel veel af. Verliezen het kind in ons. Volwassenen kunnen zich minder verwonderen. Prinses Laurentien van Oranje is voorzitter van de Missing Chapter Foundation die kinderen van groepen 6,7 en 8 van de basisschool in contact brengt met Raden van Bestuur en directies. Doel van de foundation is om de kinderen samen met de grote mensen oplossingen te laten bedenken voor maatschappelijke uitdagingen. Zoals duurzaam omgaan met onze planeet. En dat leidt tot verrassende vindingen.


Zo had de Raad van Bestuur van een grote supermarktketen een groep kinderen gevraagd duurzame oplossingen te bedenken voor in de winkels. Die kinderen zijn door de supermarkt gelopen, hebben gesproken met klanten en met het personeel. Vervolgens gingen ze nadenken en kwamen met een origineel plan.


De kinderen zagen namelijk karrenvrachten plastic flessen wasmiddel in de supermarkt staan. Ze zagen ook talloze merken en soorten. Ze ontdekten dat die eigenlijk maar van 2 fabrikanten kwamen. Daarom stelden ze het volgende voor: zet 1 grote container wasmiddel midden in de winkel. En laat klanten daar hun lege fles wasmiddel opnieuw vullen. Kinderlijk eenvoudig, toch?


De CEO’s knikten instemmend: “Wat een interessant idee”. De CFO (het financiële opperhoofd) liet globaal berekenen wat dit idee zou besparen. Dat kwam op enkele tonnen per vestiging. En dan is de milieubesparing nog niet eens meegenomen. Het verhaal vertelt niet of de supermarkt dit idee gaat uitvoeren. Maar er is wel een brug geslagen tussen de kinderlijke creativiteit en de volwassen ratio. Dat is mooi. En ik geloof heilig dat het werkt.


Daarom roep ik iedereen in de installatiebranche op om eens met de (klein)kinderen te praten. Leg hen eens een vraagstuk voor en kijk wat daar uitkomt. Of organiseer een ‘brainstorm’ met een groep leerlingen van de basisschool. Daar komen vast mooie ideeën uit. Als Stichting KIEN gaan we dergelijke sessies zeker organiseren.


Bovendien snijdt het mes aan 2 kanten. Als ondernemer krijg je verrassende ideeën. En de kinderen komen al vroeg in contact met elektrotechniek. Zo zien ze op speelse wijze de maatschappelijke relevantie van technologie. Dat helpt ongetwijfeld om kinderen enthousiast te maken voor techniek. Een voedingsbodem voor ons broodnodige personeel van de (nabije) toekomst.